Groene claims op kledinglabels zijn in de Europese Unie niet langer een marketingkeuze. Het is een juridische kwestie en dit najaar is het moment waarop elke shopper het verschil moet kennen.
Waarom groene claims op labels nu belangrijk zijn
Vanaf 27 september 2026 treedt Richtlijn (EU) 2024/825, officieel genaamd "Empowering Consumers for the Green Transition" (ECGT), in werking in alle 27 EU-lidstaten. Deze richtlijn pakt greenwashing aan door een vastgelegde lijst van vage of ongefundeerde milieu-marketingclaims te verbieden.
Tijdens een EU-breed onderzoek in 2020 ontdekten consumentenautoriteiten dat 39% van de duurzaamheidsclaims in de modesector als misleidend kon worden beschouwd. Dat cijfer verklaart waarom de EU actie heeft ondernomen. De regels definiëren een milieuclaim als elke bewering die aangeeft dat een product een positieve of geen impact heeft op het milieu, of minder schadelijk is voor het milieu dan andere producten; bijvoorbeeld het aanprijzen van kleding als "duurzaam", "milieuvriendelijk" of "goed voor het milieu".
Veel consumenten verwarren 2 afzonderlijke kaders: de ECGT, die op 27 september 2026 in werking treedt, en het oorspronkelijke voorstel voor de Green Claims Directive, dat momenteel in de wacht staat en mogelijk nooit wordt aangenomen. De ECGT is de wet die nu telt. Als shopper moet je begrijpen wat dit betekent voor de labels die je in de winkel leest.
Wat de wet nu verbiedt op kledinglabels
Elke claim op productlabels, prijskaartjes, websites, marketingcampagnes of collectienamen die een milieuvoordeel suggereert, moet specifiek en verifieerbaar zijn en worden ondersteund door erkend bewijs. Algemene claims, vaag taalgebruik en zelfbedachte eco-labels zijn expliciet verboden.
De ECGT verbiedt expliciet algemene milieuclaims zonder bewijs, claims die uitsluitend gebaseerd zijn op CO2-compensatie en niet-goedgekeurde duurzaamheidslabels. In de praktijk kan een merk niet langer "conscious collection" of "planeetvriendelijk" op een prijskaartje drukken zonder gedocumenteerd bewijs dat bij die specifieke claim past.
Bovendien moet het bewijs direct aansluiten bij de claim. Een energielabel kan bijvoorbeeld een claim als "energiezuinig" ondersteunen, maar niet een brede claim als "duurzaam" of "verantwoord". Een modemerk kan een kledingstuk niet "duurzaam" noemen enkel omdat het één certificering heeft, aangezien duurzaamheid ook sociale aspecten omvat.
Hoe je een label leest voordat je koopt
De eerste stap is om te zoeken naar een erkend certificeringsmerk. Labels gebaseerd op officiële certificeringsschema's zoals GOTS, Oeko-Tex en het EU Ecolabel, of labels opgesteld door overheidsinstanties, zijn onder de ECGT expliciet toegestaan.
Certificeringsschema's die ten grondslag liggen aan duurzaamheidslabels moeten voldoen aan eisen op het gebied van transparantie, openheid en geloofwaardigheid. De naleving van de standaarden van het schema door de handelaar moet worden geverifieerd door een derde partij die onafhankelijk is van zowel de eigenaar van het schema als de handelaar. Als je een logo ziet dat je niet herkent, wees dan voorzichtig. Vraag jezelf af: is dit keurmerk verbonden aan een onafhankelijke instantie, of heeft het merk het zelf gecreëerd?
Het label moet gekoppeld zijn aan onderbouwde milieuprestaties en ondersteunende documentatie moet openbaar toegankelijk zijn, vaak via een QR-code of weblink. Gebruik die QR-code. Een merk dat niets te verbergen heeft, wijst je direct naar verifieerbare gegevens.
Expertperspectief op groene claims en consumentenvertrouwen
De modesector gaat een nieuwe fase van verantwoording in. Jarenlang communiceerden merken duurzaamheid via ambitieuze taal omdat geen enkele bindende norm iets specifiekers vereiste. Dat verandert nu. De ECGT stelt een duidelijke ondergrens: elke milieuclaim moet gekoppeld zijn aan een meetbaar, onafhankelijk geverifieerd feit. Dit is positief voor consumenten en voor de merken die serieus hebben geïnvesteerd in hun toeleveringsketens. De labels die de controle doorstaan, zullen veel meer commerciële waarde hebben dan vage woorden ooit hadden. Shoppers die leren om gecertificeerde labels te onderscheiden van zelfverklaarde labels, bezitten echte koopkracht, en die kracht stimuleert in de loop van de tijd betere industriestandaarden.
Industrieperspectief, professionals op het gebied van duurzaamheid en consumentenbescherming in de EU-textielsector
Wat gebeurt er als merken de regels overtreden
De ECGT richt zich hoofdzakelijk op misleidende claims in de communicatie tussen bedrijven en consumenten. De nieuwe regels zijn van toepassing op milieuclaims en duurzaamheidslabels op producten die al op de markt zijn, niet alleen op nieuwe materialen. Handhaving verloopt via bestaande nationale stelsels voor consumentenbescherming, inclusief acties door nationale toezichthouders en individuele rechtsmiddelen voor consumenten.
Lidstaten hebben de handhaving al geïntensiveerd en richten zich op claims over klimaatneutraliteit, circulariteit en duurzaamheid in de luchtvaart, mode, logistiek en consumentengoederen. Dit najaar zie je misschien al minder "eco"- en "groene" labels in de schappen. Dat is geen toeval. Merken herzien hun communicatie om boetes te vermijden voordat de handhaving wordt geïntensiveerd.
Oeko-Tex, het internationaal erkende certificeringsschema voor duurzaamheid van textiel en leer, heeft een ingrijpende herstructurering van zijn governance-kader aangekondigd. De veranderingen komen in aanloop naar de ECGT-richtlijn, die vanaf 27 september 2026 van kracht wordt. De reorganisatie is bedoeld om ervoor te zorgen dat de duurzaamheidslabels van Oeko-Tex juridisch compliant blijven naarmate er in de EU-lidstaten stapsgewijs nieuwe nationale wetten worden ingevoerd.
Een praktische checklist voor je najaarsshoppen
Voordat je dit seizoen kleding koopt, voer deze 3 snelle checks uit:
1. Identificeer de claim. Termen als "milieuvriendelijk", "natuurlijk" of "bewust" zonder specifieke details zijn rode vlaggen. Een geldige claim benoemt precies wat er gedekt wordt, bijvoorbeeld "gemaakt van 50% gecertificeerd biologisch katoen". 2. Zoek het keurmerk. Kijk uit naar GOTS, Oeko-Tex Standard 100 of het EU Ecolabel. Als het label door het merk zelf is gecreëerd zonder extern toezicht, voldoet het niet aan de ECGT-normen. 3. Controleer het bewijs. De ECGT wijzigt ook de Richtlijn Consumentenrechten om ervoor te zorgen dat klanten weten hoe lang een kledingstuk meegaat en of het gerepareerd kan worden. Voordat je een aankoop afrondt, moet de verkoper informatie verstrekken over de repareerbaarheid. Controleer de productpagina of het label voor deze informatie.
Conclusie: groene claims zijn nu je krachtigste shoptool
Groene claims op kledinglabels hebben vanaf het najaar van 2026 juridische kracht in de EU. Gebruik dat feit. Wanneer je een erkend certificeringsmerk ziet, ondersteund door onafhankelijke verificatie en specifieke gegevens, kijk je naar een merk dat heeft geïnvesteerd in echte transparantie. Wanneer je vage taal ziet zonder ondersteunend bewijs, kijk je naar een merk dat niet aan de norm heeft voldaan. De ECGT beoogt ervoor te zorgen dat consumenten duidelijke, nauwkeurige en vergelijkbare informatie over duurzaamheid ontvangen, terwijl tegelijkertijd de concurrentie wordt gestimuleerd. Die concurrentie beloont de geïnformeerde shopper. Lees de groene claims, controleer de certificering, scan de QR-code en shop dit seizoen met een gerust hart.
Ontdek meer over groene claims
- Empowering Consumers for the Green Transition Directive: Dos and Don'ts voor textiel (EU Textiles Ecosystem Platform)
- EU ECGT (EU) 2024/825 Gids: Regels tegen greenwashing voor mode (Greenstitch)
- EU Empowering Consumers Directive: Nieuwe regels voor groene claims van kracht vanaf 27 september 2026 (Latham & Watkins)
